Demo image Demo image Demo image Demo image Demo image Demo image Demo image Demo image

My Views on "Boys of the Dawn"

  • ಮಂಗಳವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 12, 2017
  • ಬಿಸಿಲ ಹನಿ
  • Translation is not about words. It’s about what the words are about.
    One normally associates a successful technocrat / business executive to write on matters connected with their chosen field of specialisation. Books written by Mark McCormack, Lee Iacocca and others are good examples of such books. But the books about the “Boys of the Dawn” were never written before I think and perhaps Mr. Shivu. K is the pioneer to throw a light upon such interesting boys and their jobs.

    Shivu’s “Boys of the Dawn” is the book on common day to day issues of News Paper Boys who starts their work early mornings. The book is essentially a collection of his musings on the experiences the writer had published in his blog and other dailies. The book portrays a wide variety of the boys of the dawn.

    The narrative is refreshingly matter of fact. A friend of mine was commenting that the book does not have literary merit. Rather than a literary masterpiece, give me this book any day. It makes me happy. If you want to get an essence of the spirit of the Boys of the Dawn, Shivu’s book in English translation “Boys of the Dawn” has to come under the ''must read'' category.

    Gubbacchi Satish’s translation is excellent and his style of writing in this book is simple, lucid and very easy to understand. Simplicity of language is always a characteristic feature of a good translation. The experiences penned by Shivu will give you a new window of life. And Gubbachi Satish’s translation has been so successful perhaps because, you feel he is sitting right beside you and narrating Shivu’s experiences through English and he has succeeded in bringing all that there is in the original work.

    Finally, I would like to conclude by saying that ‘Translators don’t just translate the languages or words. They translate ideas’ and Mr. Satish has certainly been one of them.

    Uday Itagi



    ನಿಜಾರ್ ಖಬ್ಬಾನಿಯ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕವನಗಳು

  • ಶನಿವಾರ, ಜುಲೈ 15, 2017
  • ಬಿಸಿಲ ಹನಿ
  • )
    ನಾನು ಗುರುವಲ್ಲ
    ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಡಲು.
    ಮೀನಿಗೆ ಈಜು ಕಲಿಸಿದವರ್ಯಾರು?
    ಹಕ್ಕಿಗೆ ಯಾವ ಗುರು ತಾನೆ ಹಾರುವದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ?
    ಅಂತೆಯೇ
    ನಿನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ನೀನೇ
    ಈಜುವದನ್ನು ಕಲಿ
    ಹಾರುವದನ್ನು ಕಲಿ
    ಪ್ರೀತಿಸುವದನ್ನೂ ಸಹ
    ನೆನಪಿರಲಿ
    ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಿಲ್ಲ
    ಚರಿತ್ರೆಯ ಅಗಾಧ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆಲ್ಲ ಅವಿದ್ಯಾವಂತರೇ!

    ()
    ಹೆಣ್ಣು
    ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನಾಗಲಿ
    ಚೆಲುವನನ್ನಾಗಲಿ
    ಅಥವಾ ಕವಿಯನ್ನಾಗಲಿ
    ಬಯಸುವದಿಲ್ಲ.
    ಅವಳು ಬಯಸುವದು
    ಅವಳು ಅತ್ತಾಗ
    ಅವಳನ್ನು ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು
    ಇದೇ ನಿನ್ನ ತವರೂರು
    ಎಂದು ಸಂತೈಸುವವನು.

     ()
    ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ
    ನಮ್ಮ ಮಾತು ದೊಡ್ಡದು
    ನಮಗಿಂತ ನಮ್ಮ
    ಕತ್ತಿಗಳು ದೊಡ್ಡವು
    ಇದು ನಮ್ಮ ದುರಂತ
    ನಾವು ನಾಗರೀಕತೆಯ
    ಮುಖವಾಡ ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ
    ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಿನ್ನೂ ಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲೇ ಇವೆ!

     ()
    ದಿನಗಳು ಉರುಳುತ್ತವೆ
    ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನೀನೆ
    ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡ
    ಚಟಗಳನ್ನು ಕೈ ಬಿಡುತ್ತೀ,
    ಮತ್ಯಾರನ್ನೋ ಮರೆಯುತ್ತೀ,
    ಕನಸುಗಳ ಕನವರಿಸುವದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೀ,
    ಕಡೆಗೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು
    ಬದುಕತೊಡಗುತ್ತೀ.

    ()
    ನಾವು ಟೊಳ್ಳು ಮನಸ್ಸಿನ
    ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದವರು
    ನಾವು ಪಗಡೆ ಆಡುತ್ತಲೋ,
    ಚೆಸ್ ಆಡುತ್ತಲೋ,
    ಅಥವಾ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಲೋ
    ನಮ್ಮ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ
    ಆದರೂ ನಾವು
    ಈ ಮಾನವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆಗಳು
    ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತೇವೆ.

    ()
    ಕೆಲವರು ಚಂದಿರನಂತೆ
    ನೋಡಲು ಸುಂದರ
    ಆದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ
    ದೂರವಿದ್ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ!

    ()
    ನಾವು ಯಾರನ್ನಾದರು
    ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ
    ಬದುಕು ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವದಿಲ್ಲ.
    ಬದಲಿಗೆ ಅವರಿಲ್ಲದೆಯೂ
    ಪ್ರವಹಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ,
    ಆದರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಷ್ಟೇ.

    ಅರೇಬಿ ಮೂಲ: ನಿಜಾರ್ ಖಬ್ಬಾನಿ
    ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ